Naar inhoud

Blog

Blog: Assessment voordelen en vooroordelen.

Voor welke reis kies jij?

Een assessment is voor de meeste deelnemers een spannend ‘dingetje’. Hoe je een assessment ervaart, zegt iets over hoe je in het leven staat en hoe je je op dat moment voelt. Ga je er open in of heb je gemengde gevoelens over de methodiek en over de uitkomsten? Op basis van mijn ervaringen met de deelnemers, gebruik ik als metafoor een ‘reis’ om het assessmenttraject emotioneel te kleuren. Stel je voor: je gaat een hike doen in de wilde natuur van Hawaii. Er zijn twee routes? Welke route kies je?

We gaan ervoor!

Yessss! Een hike door de natuur, gaaf. Ben heel benieuwd wat ik allemaal te zien en te horen krijg. Mijn rugzak is goed gevuld; ik heb alleen de dingen bij me die ik echt nodig denk te hebben. Het enige wat telt zijn mijn ervaringen, mijn nieuwsgierigheid en mijn wilskracht. Het wordt wel een uitdaging, ik voel het. En ik kijk ernaar uit!

Zintuigen op scherp
Bij de 1e stap voel ik meteen een koud briesje opsteken en ik ruik dat het heeft geregend. Mijn zintuigen worden geprikkeld en op scherp gezet. Even ben ik afgeleid door de natuur en stap dan vol in de modder. Ik zit vast, ik voel weerstand! Tegelijkertijd voel ik me ook weer een kind… Modder betekent vies worden! Waar kies ik voor? Ach, wat maakt het uit, dan maar met wat modder naar boven.


Ik concentreer me weer op mijn hike. Ik klim omhoog en ontkom er niet aan dat ook mijn handen vies worden. Zo kom ik nog een paar keer allerlei uitdagingen en obstakels tegen. Het is een modderig, bergachtig pad en er is nog geen verbetering in het vooruitzicht. De gids heeft me verteld dat ik aan het einde van de hike word beloond met een prachtig uitzicht. Daar ga ik voor. Nu weer focussen! De hike is heel interessant, ik word weer afgeleid door de natuur. De begroeiing, vogels en de kleuren om me heen. Prachtig!

Dit is mijn reis
Ik kom los van mijn gedachten en geniet van het moment. Een foto moet ik maken! Dit is mijn reis en het voelt goed. Voor ik het weet, sta ik op een vlonder. De lucht zou nu sprankelend blauw moeten zijn, maar het is bewolkt en mistig. Valt dat even tegen. Maar, ik ben boven geraakt, ik heb mijn reis gemaakt. Het is me gelukt!

Ik neem even de tijd om de hike te laten bezinken en om bij te komen. Langzaam verdwijnen de wolken en het perspectief verandert van een dikke mistwolk in een helderblauwe lucht. In de verte zie ik steeds beter mijn beloning! De zon schijnt en de kleuren veranderen. De oceaan kleurt felblauw en de eerste donkere rotsen worden nu vuurrood! De golven slaan wild tegen de rotsen aan. Nieuwsgierig neem ik alles in mij op en geniet. De kracht van het water is enorm en ik sta er bij stil dat dit ook mijn kracht is.

Oei hiken, wil ik dat wel?

Pfff dit wordt een lange reis. Hawaï is natuurlijk wel oké, maar hiken? Ik weet niet of ik dat wel kan. En het heeft ook nog eens heel hard geregend. Wat een ellende. Alles is modderig en vies. Maar goed, ik moet mee. Met tegenzin dus. Ik prop mijn rugzak vol, alles moet erin!

Wat een ramp!
Bij de 1e stap merk ik meteen dat ik te veel in mijn rugzak heb gestopt. En die rugzak zit ook nog eens niet lekker. Wat een ramp! Ik voel het aan alles, dit wordt niets. Hoe ga ik dit overleven? We beginnen aan de hike, ik voel een koud briesje opsteken. Had ik maar een jas meegenomen. Dat had die gids ook weleens mogen zeggen. Het irriteert me, waarom doe ik dit?

Ik ben gelukkig snel afgeleid door mijn gedachtes, maar stap dan vol in de modder. Ik zit vast. Ik ben er helemaal klaar mee. Ik kan geen kant op. Ik ben geen klein kind die lekker vies wil worden! Ik wil terug en geef dit aan. De gids vraagt me om toch door te gaan. Ik zal blijkbaar beloond worden met iets moois.

Met tegenzin klim ik omhoog en ontkom er niet aan dat ook mijn handen vies worden. “Bah” denk ik. Nu is het klaar. Ik slenter een beetje verder en kom nog meer obstakels tegen. Het is een modderig, bergachtig pad en ik heb nog geen mooi uitzicht gezien. Wat heb ik trouwens aan een mooi uitzicht als ik helemaal onder de modder zit en bezweet ben? Vanuit mijn ooghoek zie ik de begroeiing, vogels en de kleuren. Even ben ik afgeleid, maar dan ga ik weer terug naar de realiteit. Ik wil hier weg. Dit is een ramp.


Eindelijk sta ik op een vlonder. Hier zou ik beloond worden met het prachtige uitzicht, maar ik zie niets. Het is bewolkt en mistig. Wat valt dit tegen zeg! Deze hele reis is voor niets geweest.

Zo snel mogelijk weg
Ik sta hardop te balen en voel enorme weerstand! Waar komt dat gevoel toch vandaan? Het spookt even door mijn hoofd heen, maar het is niet belangrijk. Hoe ik hier zo snel mogelijk weg kom, is mijn hoogste prioriteit. Ik wil gewoon mezelf zijn. Heel even verandert het perspectief; de dikke mistwolk maakt plaats voor een helderblauwe lucht! Is dit het? Heb ik het hier allemaal voor gedaan? Ik vraag de gids om terug te lopen, ik ben er echt klaar mee. Dit is de meest waardeloze reis ooit. Nog steeds voel ik weerstand, ik voel me machteloos.

De keuze is aan jou

Hoe ga jij het avontuur aan en waar leg jij de nadruk op? Of dit nu een reis of een assessment is, jouw mindset bepaalt wat je ervaart en voelt. Mogelijk heb je behoefte aan antwoorden op de vragen, zoals: “Maar het is toch maar een momentopname?” of “Is het wel de absolute waarheid?”.

Bij VELDE zien we een assessment niet als de absolute waarheid en over momentopnames kun je discussiëren. De vraag is of de omstandigheden van het moment jou zo kunnen beïnvloeden dat je opeens een heel ander mens kunt zijn. Wat we wel zeker weten, is dat alle assessment-tools die we inzetten ons helpen om diepgang te creëren in het gesprek. We faciliteren je in je reis.

Zo brengen we de communicatie op gang en vinden we een rode draad. Jij kiest voor de reis die bij jou past en bedenk: het is altijd goed. Voor welke reis je ook kiest.

Geschreven door:
Cogels Osylei 81 2600 Antwerpen-Berchem Privacy Disclaimer Intranet © Copyright 2017 Velde Webdesign & CMS: a&m impact